จริงใจแต่ไม่จริงจัง : มีความจริงใจต่อกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน แต่เราไม่คิดจริงจังในการมีชีวิตคู่ เพราะเราถือว่าอนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน

พูดคุยกันทุกเรื่อง : การได้พูดคุยกันทำให้คนสองคนมีความเข้าใจกันมากขึ้น

การเชื่อใจและไว้ใจกัน : เราต้องทำใจให้เชื่อใจอีกฝ่ายให้ได้ และต้องทำตัวเองให้เข้าไว้ใจด้วย

การรู้จักปรับตัวเข้าหากันคนละครึ่งทาง : การเปิดใจกว้างยอมรับในความเป็นตัวเขา และให้เขารับในความเป็นเรา

การทำตัวให้รู้จักกาลเทศะ : คือ การที่เราต้องรู้ว่าอะไรควรทำ อะไรควรพูด ตอนไหน
ควรพูดให้ติดปาก คำเหล่านี้ ขอโทษ ขอบคุณ ให้อภัย : พูดขอโทษเมื่อเรารู้ว่าผิด พูดขอบคุณเมื่อเขาทำอะไรให้เรา พูดให้อภัยในสิ่งที่เขาผิด คำพูดเหล่านี้แหละ เป็นคำพูดที่เชื่อมเราทั้งคู่
รู้จักระงับอารมณ์ : ทั้งความโมโห และความขำขัน

แลกเปลี่ยนประสบการณ์ : การคุยกันเล่าเรื่องต่างๆ ของกันและกัน ให้อีกฝ่ายรับรู้ ทำให้เขาและเราต่างรู้จักกันดี และสามารถรู้ความเป็นมาเป็นไปของกันและกันได้ดีอีกด้วย

อย่าโกหก : ทุกเรื่อง ถ้าเราทำผิดไปให้บอกเขาตรงๆ ถ้ายังรักเขาอยู่ การโกหกไม่ใช่สิ่งดี หันหน้าบอกกับเขาอย่างเปิดเผย

การเป็นทุกอย่างให้กันและกัน : การที่เราเป็นแฟนกันไม่จำเป็นต้องหวานชื่นเสมอ เราต้องสามารถเป็๋นเพื่อนเขาได้ เป็นพี่ เป็นน้อง หรือแม้แต่เป็นพ่อแม่เขาก็ต้องเป็น เพราะเชื่อว่าบางคนไม่สามารถ คุยกับพ่อแม่ได้ทุกเรื่อง ฉะนั้นเรานี้แหละในฐานะแฟนต้องช่วยเขา

การสังเกต : คนรักในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ จะทำให้เราเข้าใจเค้ามากขึ้น

ใสใจกับสุขภาพตัวเองเสมอ

ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามอยู่ที่นั่น
แล้วความพยายามนั้นจะสำเร็จ